Σε κατάσταση πολιορκίας και γενικευμένης εξέγερσης βρίσκεται το Ιράν, καθώς οι μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις εξαπλώνονται με ταχύτητα σε ολόκληρη την επικράτεια, φέρνοντας το καθεστώς της Τεχεράνης αντιμέτωπο με μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις των τελευταίων ετών. Η νύχτα της Πέμπτης 8 Ιανουαρίου 2026 σημαδεύτηκε από ένα σχεδόν καθολικό ψηφιακό μπλακ άουτ, με τις αρχές να διακόπτουν την πρόσβαση στο διαδίκτυο και τις τηλεπικοινωνίες σε πολλές επαρχίες, σε μια προσπάθεια να ανακόψουν τον συντονισμό των διαδηλωτών και τη ροή πληροφοριών προς τη διεθνή κοινότητα. Παρά τη σκοτεινιά του διαδικτύου, οι δρόμοι των μεγάλων πόλεων φωτίστηκαν από τις εστίες φωτιάς και τις μαζικές πορείες χιλιάδων πολιτών που ζητούν πολιτικές ελευθερίες και κοινωνική δικαιοσύνη, ενώ οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας αναφέρονται ως ιδιαίτερα βίαιες, με αδιευκρίνιστο μέχρι στιγμής αριθμό θυμάτων και συλλήψεων.

Η απάντηση της ιρανικής ηγεσίας ακολουθεί την πεπατημένη των προηγούμενων ετών, με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης να υιοθετούν μια σκληρή ρητορική περί εξωτερικής παρέμβασης. Σε επίσημες ανακοινώσεις και ρεπορτάζ, οι διαδηλωτές χαρακτηρίζονται ως «ξένοι πράκτορες» και όργανα εχθρικών δυνάμεων που στόχο έχουν την αποσταθεροποίηση της ισλαμικής δημοκρατίας. Η Τεχεράνη κατηγορεί ευθέως τη Δύση και περιφερειακούς αντιπάλους για την υποκίνηση των ταραχών, υποστηρίζοντας ότι οι κινητοποιήσεις δεν είναι αυθόρμητες αλλά μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου «υβριδικού πολέμου». Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις, εκφράζοντας σοβαρές ανησυχίες για την πιθανότητα μιας αιματηρής καταστολής, την ώρα που το Ιράν βυθίζεται στην εσωστρέφεια και την απομόνωση, με τους πολίτες του να αψηφούν τις απαγορεύσεις και να παραμένουν στους δρόμους, διεκδικώντας ένα διαφορετικό μέλλον.