Ετοιμάζει επίθεση η Ουάσιγκτον στο Ιράν;
Ετοιμάζει επίθεση η Ουάσιγκτον στο Ιράν; Τι μπορεί να αναμένει η διεθνής κοινότητα από τον Ντόναλντ Τραμπ τις επόμενες μέρες; Η αποστολή αμερικανικής αρμάδας προς τον Περσικό Κόλπο με το αεροπλανοφόρο «USS Abraham Lincoln» ανεβάζει απότομα το θερμόμετρο σε μια ήδη εκρηκτική συγκυρία. Την ίδια στιγμή, το περιοδικό «TIME» αποκαλύπτει ότι περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν στις πρώτες 48 ώρες των αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων στο Ιράν, αριθμός που αν επιβεβαιωθεί συνιστά μια από τις μεγαλύτερες μαζικές σφαγές των τελευταίων δεκαετιών.
Οι εικόνες από την Τεχεράνη και άλλες πόλεις – ελεύθεροι σκοπευτές σε ταράτσες, φορτηγά με βαριά πολυβόλα να ανοίγουν πυρ, νοσοκομεία και νεκροτομεία κορεσμένα – αποτυπώνουν το μέγεθος της καταστολής. Η ιρανική ηγεσία βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού, ενώ ανώτατοι αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι οποιοδήποτε αμερικανικό πλήγμα θα θεωρηθεί πόλεμος πλήρους κλίμακας.
Σε αυτό το περιβάλλον, ο Τραμπ δηλώνει ότι οι ΗΠΑ «παρακολουθούν το Ιράν» και είναι έτοιμες για ένα εύρος επιλογών, από συμβολικά πλήγματα μέχρι επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές ή σε στόχους του μηχανισμού ασφαλείας. Ωστόσο, ειδικοί εκτιμούν ότι κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα αντιδράσει ένα καθεστώς που έχει ήδη επιδείξει πρωτοφανή αγριότητα και βρίσκεται αντιμέτωπο με μια οικονομία σε κατάρρευση και μια κοινωνία σε εξέγερση. Ανησυχούν ωστόσο αν μια αμερικανική παρέμβαση μπορεί να σταματήσει τη σφαγή ή κινδυνεύει να την πολλαπλασιάσει.
Οπως επισημαίνουν αναλυτές, η παρουσία του «USS Abraham Lincoln» στο θέατρο επιχειρήσεων εξυπηρετεί δύο λειτουργίες. Πρώτον, επιτρέπει στις ΗΠΑ να αμυνθούν ευκολότερα από οποιαδήποτε αντίποινα του Ιράν, προσφέροντας έτσι μεγαλύτερη ευχέρεια επιλογών για ένα πλήγμα. Παράλληλα παρέχει ένα ψυχολογικό πλεονέκτημα. Το Ιράν γνωρίζει ότι οποιαδήποτε ενέργεια αναλάβει ως απάντηση σε μια ενέργεια των ΗΠΑ μπορεί να αντιμετωπιστεί με περαιτέρω κλιμάκωση από τις αμερικανικές δυνάμεις.
Για το κατά πόσο ένα πλήγμα των ΗΠΑ θα βοηθούσε τελικά τους ιρανούς διαδηλωτές, ο Νέιτ Σουάνσον επισημαίνει στο Atlantic Council ότι δεν μπορεί κανείς να διακινδυνεύσει μια ασφαλή πρόβλεψη, επειδή η επιτυχία ενός πλήγματος θα μετρηθεί καλύτερα από τον αντίκτυπο που θα έχει στην ψυχολογία τόσο των διαδηλωτών όσο και του καθεστώτος. Αλλωστε εξίσου καθοριστική σε όλα τα σενάρια ενός πλήγματος είναι και η προοπτική για το τι θα ακολουθήσει.
Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με το περιοδικό «TIME», που επικαλείται πηγές του ιρανικού υπουργείου Υγείας, μόνο στο διάστημα των δύο ημερών, 8 και 9 Ιανουαρίου, «ενδέχεται να έχουν σκοτωθεί στους δρόμους του Ιράν πάνω από 30.000 άνθρωποι». Στην εκτίμηση δεν συνυπολογίζονται τραυματίες που μεταφέρθηκαν σε στρατιωτικά νοσοκομεία και υπέκυψαν αργότερα, ούτε τα θύματα σε περιοχές όπου δεν έχουν δοθεί απολογισμός. Το περιοδικό συγκρίνει τη σφαγή στο Ιράν με εκείνη που διέπραξαν οι ναζιστικές δυνάμεις στα περίχωρα του Κιέβου, στις 29 και 30 Σεπτεμβρίου 1941, όταν σφαγίασαν 33.000 ουκρανούς Εβραίους στο Μπάμπιν Γιαρ.
Χθες, ο γιος του προέδρου του Ιράν Γιουσέφ Πεζεσκιάν ζήτησε άρση των περιορισμών του Διαδικτύου στη χώρα, λέγοντας ότι τίποτα δεν λύνεται με το να αναβληθεί ο χρόνος δημοσιοποίησης φωτογραφιών και βίντεο από τις διαμαρτυρίες που κατεστάλησαν βίαια.
