Η υπόθεση των δύο κοριτσιών που «εγκλωβίστηκαν» στα κρατητήρια ελλείψει θέσεων σε δομές φιλοξενίας αναδεικνύει τα κενά του προνοιακού συστήματος.
Για ημέρες παραμένουν στα κρατητήρια ανηλίκων της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής δύο έφηβα κορίτσια, μέχρι να εξασφαλιστεί η κατάλληλη δομή προστασίας που να μπορεί να τα υποδεχθεί. Πρόκειται για δύο διαφορετικές περιπτώσεις ανηλίκων, για τις οποίες έχει αποφασιστεί η προστατευτική φύλαξη στη ΓΑΔΑ, με εισαγγελική παρέμβαση, ωστόσο η έλλειψη διαθέσιμων θέσεων σε δομές φιλοξενίας έχει ως αποτέλεσμα να παραμένουν σε έναν χώρο που δεν προορίζεται για τη μακρόχρονη παραμονή παιδιών.
Η πρώτη περίπτωση αφορά μια 15χρονη, η οποία στις 24 Οκτωβρίου, έπειτα από σχετική απόφαση του εισαγγελέα Ανηλίκων για προστατευτική φύλαξη, μεταφέρθηκε στα κρατητήρια του 4ου ορόφου της ΓΑΔΑ. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, έπειτα από αναζήτηση λύσης για τη φιλοξενία της, φαίνεται πως βρέθηκε τελικά διέξοδος μέσω του οικογενειακού της περιβάλλοντος. Ειδικότερα, την ερχόμενη Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου, αναμένεται να παραδοθεί σε συγγενικό της πρόσωπο και συγκεκριμένα στη γιαγιά της, προκειμένου να αναλάβει τη φροντίδα της.
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 3 Νοεμβρίου, στο ίδιο σημείο μεταφέρθηκε και δεύτερη ανήλικη, επίσης για λόγους προστατευτικής φύλαξης. Και σε αυτή την περίπτωση, η αναζήτηση κατάλληλης δομής φιλοξενίας αποδείχθηκε δύσκολη υπόθεση, καθώς τα διαθέσιμα ιδρύματα είτε δεν είχαν κενές θέσεις είτε δεν μπορούσαν να αναλάβουν τη φιλοξενία της. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, τελικά εντοπίστηκε κέντρο φιλοξενίας και προστασίας ανηλίκων στην Καβάλα, όπου το κορίτσι αναμένεται να μεταφερθεί επίσης τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου.
Οι δύο περιπτώσεις αναδεικνύουν ένα ευρύτερο πρόβλημα στη λειτουργία του συστήματος παιδικής προστασίας, την έλλειψη διαθέσιμων θέσεων σε κατάλληλες δομές για ανηλίκους που χρειάζονται άμεση απομάκρυνση από το περιβάλλον τους και προστατευμένη φιλοξενία. Όταν δεν βρίσκεται εγκαίρως μια θέση, η αστυνομία καλείται ουσιαστικά να καλύψει ένα κενό που δεν εμπίπτει στον βασικό της ρόλο, με τα παιδιά να παραμένουν στα κρατητήρια για χρονικό διάστημα πολύ μεγαλύτερο από εκείνο που θα έπρεπε.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο έντονο υπό το βάρος των αλλαγών που έχουν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια στον χάρτη των δομών παιδικής προστασίας, μετά και το κλείσιμο σημαντικών φορέων φιλοξενίας, όπως η «Κιβωτός του Κόσμου». Η περιορισμένη διαθεσιμότητα θέσεων δυσχεραίνει την άμεση εξεύρεση λύσεων, με αποτέλεσμα ανήλικοι που χρειάζονται προστασία να καταλήγουν να παραμένουν για ημέρες σε αστυνομικά κρατητήρια ή, σε άλλες περιπτώσεις, σε νοσοκομεία, περιμένοντας να βρεθεί κατάλληλη δομή που θα μπορέσει να τους υποδεχθεί.
Έτσι, παιδιά που έχουν ανάγκη από ένα ασφαλές περιβάλλον, φροντίδα και υποστήριξη βρίσκονται εγκλωβισμένα σε χώρους προσωρινής κράτησης ή νοσηλείας, όχι εξαιτίας κάποιας δικής τους παραβατικής συμπεριφοράς, αλλά επειδή το σύστημα προστασίας αδυνατεί να εξασφαλίσει εγκαίρως τη φιλοξενία τους.
