Η δήλωση Μενδώνη για την θάνατο της Πόπης Φωτοπούλου.
Πέθανε η Πόπη Φωτοπούλου, συνιδιοκτήτρια της ιστορικής Βιοτεχνίας Ελληνικών Μαντηλιών (ΒΕΜ). Η βιοτεχνία αποτελεί ένα εμβληματικό μνημείο της ελληνικής βιομηχανικής κληρονομιάς και υπήρξε το τελευταίο παραδοσιακό τυποβαφικό εργαστήριο σταμπωτών μαντηλιών στα Βαλκάνια.
«Η σύνδεση της με την ιστορία της επιχείρησης και η επιθυμία της να διασωθεί η μνήμη της, αποτυπώθηκαν στην απόφασή της, τον Μάρτιο του 2025, να δωρίσει στο υπουργείο Πολιτισμού περίπου 200 αντικείμενα από το προσωπικό και επαγγελματικό της αρχείο … Με τη γενναιόδωρη, αυτή, προσφορά της, η Πόπη Φωτοπούλου συμβάλλει ουσιαστικά στη διαφύλαξη και ανάδειξη μιας σημαντικής πτυχής της νεότερης ελληνικής πολιτιστικής ιστορίας», δήλωσε η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη.
Ακολουθεί ολόκληρη η δήλωση της υπουργού Πολιτισμού για την απώλεια της Πόπης Φωτοπούλου:
«Με βαθύτατη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια της Πόπης Φωτοπούλου, η οποία συνέδεσε τη ζωή και τη διαδρομή της με τη Βιοτεχνία Ελληνικών Μαντηλιών (ΒΕΜ), της οποίας υπήρξε αρχικά εργάτρια και στη συνέχεια συνιδιοκτήτρια. Η ΒΕΜ, η μοναδική επιχείρηση παραδοσιακών μαντηλιών που λειτούργησε στο Μεταξουργείο έως τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα, αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο της ιστορίας της ελληνικής χειροτεχνίας.
Γνώρισα την Πόπη Φωτοπούλου το 1999. Η σύνδεση της με την ιστορία της επιχείρησης και η επιθυμία της να διασωθεί η μνήμη της αποτυπώθηκαν στην απόφασή της, τον Μάρτιο του 2025, να δωρίσει στο υπουργείο Πολιτισμού, περίπου 200 αντικείμενα από το προσωπικό και επαγγελματικό της αρχείο. Μαντήλια με παραδοσιακά σχέδια από όλη την Ελλάδα, προσωπικά της ενδύματα, καθώς και αρχειακό και φωτογραφικό υλικό, συνθέτουν ένα πολύτιμο σύνολο που θα εκτεθεί στο Μουσείο Τυποβαφικής Τέχνης και στο Κέντρο Χειροτεχνίας του Υφάσματος, το οποίο δημιουργούμε στο ιστορικό συγκρότημα της πρώην ΒΕΜ στο Μεταξουργείο.
Με τη γενναιόδωρη αυτή προσφορά της, η Πόπη Φωτοπούλου συμβάλλει ουσιαστικά στη διαφύλαξη και ανάδειξη μιας σημαντικής πτυχής της νεότερης ελληνικής πολιτιστικής ιστορίας. Το όνομά της θα συνδεθεί για πάντα με τον χώρο αυτό και την προσπάθεια να μεταδοθεί η γνώση και η μνήμη της χειροτεχνικής μας παράδοσης στις επόμενες γενιές. Θα τη θυμάμαι με εκτίμηση και ευγνωμοσύνη για την εμπιστοσύνη και την προσφορά της.
Στην οικογένειά της, τους φίλους και τους συνεργάτες της, απευθύνω τα ειλικρινή μου συλλυπητήριά μου».
Σήμερα, το ιστορικό κτήριο βρίσκεται σε φάση αποκατάστασης και ανάπλασης από το υπουργείο Πολιτισμού με στόχο την επανάχρησή του ως Μουσείου Σταμπωτού Υφάσματος».
