
Ανάλυση του Guardian για τις λάθος κινήσεις του Τραμπ απέναντι στο Ιράν.
Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να στείλει αντιπροσωπεία στο Ισλαμαμπάντ για περαιτέρω συνομιλίες τη Δευτέρα, μόλις 24 ώρες αφότου το Ιράν έκλεισε ξανά τα Στενά του Ορμούζ, δείχνει στην Τεχεράνη ότι η στρατηγική θαλάσσια οδός παραμένει ένα διαπραγματευτικό χαρτί, τονίζει ο Guardian σε ανάλυση για τις κινήσεις του «ασυγκράτητου», όπως τον χαρακτηρίζει, Αμερικανού προέδρου, οι οποίες προκαλούν χάος και σύγχυση.
Σύμφωνα με το άρθρο της βρετανικής εφημερίδας, αυτή η απόφαση του Τραμπ θα επιβεβαιώσει επίσης, στα μάτια του Ιράν, ότι η χαοτική προσέγγιση του Αμερικανού προέδρου στη διπλωματία ενισχύει την ανάγκη να ενεργήσει η Τεχεράνη ήρεμα και στρατηγικά, δύο ικανότητες που η άλλη πλευρά θεωρεί ότι στερείται παντελώς ο ηγέτης των ΗΠΑ.
Είναι τέτοια η δυσπιστία και η «ομίχλη» που περιβάλλει τις σχέσεις της Τεχεράνης με την Ουάσινγκτον, που κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει αν ο Τραμπ- μετά τις συναντήσεις στην Αίθουσα Επιχειρήσεων το Σάββατο- αποφάσισε για άλλη μία φορά να χρησιμοποιήσει τη διπλωματία ως γιγάντιο προπέτασμα καπνού, πριν από νέες στρατιωτικές επιθέσεις στο Ιράν, μόλις εκπνεύσει η κατάπαυση πυρός, την Τετάρτη.
Αν μη τι άλλο, είναι αναμφισβήτητο ότι η προετοιμασία για έναν προτεινόμενο δεύτερο γύρο διαπραγματεύσεων στο Ισλαμαμπάντ δεν ήταν διόλου ευνοϊκή, εν μέρει επειδή ένας ανυπόμονος Τραμπ επανειλημμένα παρερμηνεύει την ανάγκη να προχωρήσει σταδιακά, ή να λάβει υπόψη τις ευαισθησίες της ιρανικής πλευράς. Υπενθυμίζεται ότι μέχρι στιγμής είναι αβέβαιο αν η Τεχεράνη θα στείλει αντιπροσωπεία στο Ισλαμαμπάντ για δεύτερο γύρο διαπραγματεύσεων.
Οι λάθος κινήσεις του Τραμπ
Οι τρεις απαιτήσεις του Ιράν πριν από την έναρξη ενός νέου γύρου διαπραγματεύσεων ήταν η κατάπαυση πυρός στον Λίβανο, ο τερματισμός του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού και η πρόοδος στην αποδέσμευση ιρανικών κεφαλαίων.
Η Τεχεράνη και οι διαμεσολαβητές στο Πακιστάν το είδαν αυτό ως μία παραδοσιακή, σταδιακή, αμοιβαία διαδικασία, στην οποία το ένα μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης από τη μία πλευρά θα οδηγούσε σε ένα από την άλλη πλευρά.
Έτσι, η επιβολή της εκεχειρίας δύο εβδομάδων στον Λίβανο που επέβαλε ο Τραμπ στο Ισραήλ θεωρήθηκε σημαντική από το Ιράν και αναμενόταν να οδηγήσει σε μερική άρση του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ, που ανακοίνωσε ο Αμπάς Αραγτσί, κάπως αδέξια, το πρωί της Παρασκευής. Σε αντάλλαγμα, αναμενόταν ότι ο Τραμπ θα άρει τον αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών.
Όμως, με διαδοχικές αναρτήσεις την Παρασκευή, ο Τραμπ διατήρησε σε ισχύ τον αποκλεισμό, ισχυρίστηκε ότι το Ιράν είχε άρει πλήρως τους περιορισμούς για τα πλοία στα Στενά του Ορμούζ και πως το Ιράν είχε συμφωνήσει να παραδώσει το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου σε υψηλό ποσοστό στις ΗΠΑ, για φύλαξη. Εν ολίγοις, έδωσε την εντύπωση ότι το Ιράν είχε παραδοθεί.
Η αντίδραση της Τεχεράνης που ακολούθησε την Παρασκευή ήταν αναπόφευκτη και είναι ασαφές αν υπήρξε πραγματική ρήξη ανάμεσα στο υπουργείο Εξωτερικών και την ηγεσία των Φρουρών της Επανάστασης, ή απλά μια παρανόηση, επειδή ο Τραμπ παρερμήνευσε αυτό που είχε πει ο Αραγτσί, σχολιάζει ο Guardian.
Αυτό που έχει σημασία είναι πως δόθηκαν διευκρινίσεις από το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών, αλλά και από τον ηγέτη της αντιπροσωπείας της Τεχεράνης στον πρώτο γύρο των συνομιλιών στο Ισλαμαμπάντ, Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, το Σάββατο. Ο τελευταίος κατηγόρησε τον Τραμπ ότι ψεύδεται, αλλά είπε πως η πόρτα της διπλωματίας δεν είχε κλείσει. Μόλις έγινε σαφές ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν θα άρει τον αποκλεισμό, το Ιράν ανακοίνωσε χθες ότι τα Στενά του Ορμούζ κλείνουν εντελώς ξανά και πως έχει τερματιστεί το σύντομο, υπό όρους, άνοιγμά τους.
Το νέο λάθος και το χάος στον Λευκό Οίκο
Ο Τραμπ θα μπορούσε να απαντήσει σήμερα επιμένοντας ότι δεν είναι εφικτές περαιτέρω διαπραγματεύσεις με το Ιράν. Θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι το Ιράν χτυπά ευρωπαϊκά πλοία, παραβιάζοντας πλήρως την εκεχειρία.
Αντ’αυτού, με τα Στενά του Ορμούζ ουσιαστικά κλειστά, ο Τραμπ ξεκάθαρα εξέτασε τη μεγάλη γκάμα κακών επιλογών του και αποφάσισε να δοκιμάσει ξανά τη διπλωματία, συνεχίζει η βρετανική εφημερίδα. Η αίσθηση του αχαλίνωτου χάους στον Λευκό Οίκο υπογραμμίστηκε και από πληθώρα αντικρουόμενων αναφορών σχετικά με το αν ο Τζ. Ντ. Βανς επρόκειτο να παραστεί, με τις αντίστοιχες επιπτώσεις για την ιρανική αντιπροσωπεία, συμπεριλαμβανομένης της παρουσίας του Γκαλιμπάφ.
Στο τέλος της ημέρας, το Fars μετέδωσε ότι «το υπουργείο Εξωτερικών και το ανώτατο συμβούλιο εθνικής ασφάλειας αποφάσισαν να συνεχίσουν την πολιτική της σιωπής, απέναντι στις ειδήσεων των ξένων ΜΜΕ». Η αίσθηση ότι ένας αντίστοιχα ήσυχος Αμερικανός στον Λευκό Οίκο μπορεί να επιταχύνει την πορεία προς την ειρήνη, είναι συντριπτική, καταλήγει το άρθρο του Guardian.