Βιολάντα: Θρήνος στο χωριό της Αναστασίας στα Τρίκαλα – «Εδώ ό,τι θέλουν κάνουν, απροστάτευτοι οι εργαζόμενοι»
Βουβός πόνος, οργή και αναπάντητα «γιατί» συνθέτουν το σκηνικό στο Γριζάνο Τρικάλων, όπου τελείται σήμερα η κηδεία της Αναστασίας Νάσιου, μίας εκ των πέντε γυναικών που βρήκαν φρικτό θάνατο στα συντρίμμια της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντα».
Το χωριό είναι βυθισμένο στο πένθος, ωστόσο πίσω από τα δάκρυα υπάρχει η απαίτηση για δικαιοσύνη. Στο οδοιπορικό του Orange Press Agency, κάτοικοι του χωριού μίλησαν για την αδικοχαμένη γυναίκα, ενώ δεν έλειψαν και οι καταγγελίες για τις συνθήκες εργασίας και τη στάση της εργοδοσίας απέναντι στους ελεγκτικούς μηχανισμούς και τα σωματεία.
«Δεν μάθαμε τίποτα για την ουσία»
Ο Θύμιος, δεύτερος ξάδελφος του θύματος, περιγράφει το σοκ της είδησης και το κλίμα που επικρατεί στο χωριό:
«Εγώ το ‘μαθα, τ’ άκουσα απ’ την τηλεόραση. Και μου ήρθε έτσι… ξαφνικά έτσι… Την ξέρω γιατί την έχω δεύτερη ξαδέρφη. Δεύτερη ξαδέρφη. Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Τόσο πολύ… Πώς είναι το χωριό… είναι έτσι… Δύσκολα με το άγχος, έτσι.Τίποτα δεν έχουμε να πούμε άλλο. Τα ίδια, τα ίδια. Τι να πούμε…»
Την ίδια ώρα, ο Κοσμάς, κάτοικος της περιοχής, αναφέρεται στην τραγική μοίρα της οικογένειας και τα παιδιά της που βρίσκονται μακριά, εκφράζοντας την αγωνία για τα αίτια:
«Αυτό που μάθαμε. Τι χάλια… Τι να σας πω τώρα ρε παιδιά… Λυπηρό πολύ. Τρία παιδιά έχει. Ένα το ‘χει στην Αθήνα και τα άλλα δύο τα ‘χει στη Γερμανία. Δεν μάθαμε τίποτα, για την ουσία τίποτα. Αν είχε διαρροή ρεύμα, αν είχε διαρροή υγραέριο… Έτσι φαντάζομαι».
«Εδώ ό,τι θέλουν κάνουν»
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η μαρτυρία του Τάσου, γείτονα της άτυχης γυναίκας, ο οποίος μιλώντας στην κάμερα κατήγγειλε έλλειψη προστασίας των εργαζομένων, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως στο παρελθόν είχε απαγορευτεί η είσοδος στο Εργατικό Κέντρο:
«Όλο το χωριό… Όλοι θλιμμένοι. Έφυγε η κοπέλα έτσι… Γειτόνισσα. Πέρυσι τον Ιούλιο μήνα, το Εργατικό Κέντρο, πήγε να κάνει παρέμβαση. Από κει και πέρα… Το έλεγξαν; Δεν το έλεγξαν; Δεν γνωρίζει κανένας. Όχι… δούλευε ο γιος μου στο άλλο το εργοστάσιο τώρα. Πώς είναι η ζωή… Δεν υπάρχει προστασία των εργαζομένων, δεν υπάρχει. Με κανέναν τρόπο. Πήγε το Εργατικό Κέντρο και δεν τους άφηναν να μπουν μέσα, να ενημερώσει δηλαδή τον κόσμο. Δεν αφήνουν. Εδώ είναι ‘ό,τι θέλουν κάνουν’».
Διαβάστε ακόμη:
- Πώς το αδήλωτο υπόγειο έγινε παγίδα θανάτου – Τα μοιραία κενά πίσω από την τραγωδία στη «Βιολάντα»
- Βιολάντα: Σήμερα το τελευταίο αντίο στις αδικοχαμένες εργάτριες – 11 παιδιά ορφανά και αμέτρητα «γιατί»
- Βιολάντα: Πώς σχηματίστηκε η φονική «βόμβα» στο εργοστάσιο – «Δεν υπήρχαν ανιχνευτές αερίου»
- «Έθαψα την κόρη μου στη Βιολάντα»: Οι συγγενείς των νεκρών γυναικών και τα κομμένα δάκτυλα πίσω από το χρυσό περιτύλιγμα
